Waardebepaling achteraf

Op de website van Martijn Aslander las ik een bijzonder inspirerend artikel met als titel ‘Waardedenken in een veranderende economie en samenleving’.

Het artikel gaat over waardebepaling achteraf. Bij waardebepaling achteraf gaat het erom dat je niet meer vooraf de waarde van je eigen dienst berekent (meestal door het aantal uren te vermenigvuldigen met de prijs per uur), maar dat je de waardebepaling achteraf  overlaat aan de ander. De ander bepaalt de waarde en ook hoe die waarde wordt uitgedrukt. In zijn artikel zegt Martijn Aslander hierover:

“De mensen met wie ik werk (ik werk graag mèt mensen, en niet voor mensen) mogen achteraf bepalen wat ik waard was en hoe ze die waarde willen uitdrukken. Ondanks het feit dat dat echt niet altijd makkelijk voor ze is en dat waarde soms lastig uit te drukken is, maakt het de discussie er niet minder waardevol op.”

Waardebepaling achteraf klinkt bijzonder inspirerend. Het is eenvoudig toe te passen, bespaart een hoop papierwerk en maakt bewust van de werkelijk toegevoegde. Wat ik er het meest bijzondere aan vind is dat het uitermate goed helpt om alleen datgene te doen wat je werkelijk graag wilt doen. Verder verruimt het ook aanmerkelijk het blikveld om kansen en mogelijkheden te herkennen om toegevoegde waarde te leveren.

In een veranderende economie waar hiërarchische structuren plaatsmaken voor flexibelere netwerkmodellen, en in een maatschappij waar kennis en informatie steeds belangrijker worden, lijkt waardebepaling achteraf zowel gedurfd als nuttig. Een paradigma shift zoals Martijn het in zijn artikel noemt.

Download hier het  volledige artikel (pdf) ‘Waardedenken in een veranderende economie en samenleving’ van Martijn Aslander: waardedenken_in_een_veranderde_economie

Complimenteren

Mijn dochter is vorige week alweer één jaar geworden. Meteen na haar geboorte drukten alle ervaren ouders me op het hart om van elk moment te genieten omdat het allemaal zo snel gaat. En het is een vreselijke open deur maar het is waar. 

Groei en bloei is een wonderlijk proces om van dichtbij mee te maken, elke dag weer nieuwe dingen ontdekken. Kleine stapjes. En als ik dan een jaar terugkijk dan lijkt het wel een quantum leap want vele kleine stapjes vormen samen een enorme sprong in de ontwikkeling.

Een thema dat me meer en meer bezig houdt is dat van belonen, bijvoorbeeld door het geven van complimenten. Op de blog van Coert Visser kwam ik een toepasselijk filmpje tegen van Alfie Kohn.

Alfie Kohn on positive reinforcement:

httpv://www.youtube.com/watch?v=QQesSzkZW4s

Kijk ook even naar het filmpje Alfie Kohn on punishment:

httpv://www.youtube.com/watch?v=PRE2gqjQx5Q

Tip: lees ook de volgende artikelen van Coert Visser over complimenteren:

Nuttig materiaal voor iedereen die met mensen werkt en in het bijzonder voor mensen die met kinderen werken. Het eerste stapje is gemakkelijk gezet: in de plaats van zeggen “Dat heb je goed gedaan” vraag je “Hoe heb je dat gedaan?”.

Als ouder werkt het ook om eens gewoon in stilte te genieten van iets wat je kind doet: lekker kijken, waarnemen en genieten. Stil en in verwondering zijn. Applaus en ‘Goed zo!’ kan best eens achterwege blijven, hoe trots je je als ouder ook voelt.

Luck

“Luck is being ready”

Brian Eno

Volgende pagina →